قوله : الهى انظر إلىّ نظر من ناديته فاجابك و استعملته بمعونتك فاطاعك يا قريبا لا يبعد عن المغترّ به و يا جواد لا يبخل عمّن رجا ثوابه . الهى ، نظرى به من فرما ، آن گونه نظر كه به اوليائت افكندى و انس روز افزونت را در دلهايشان به بار نشاندى ، چون ندايشان مىكنى اجابتت مىكنند و عمل صالح از آنان مىطلبى ، به حول و يارى تو اطاعتت مىكنند . اى نزديكى كه هرگز از فريفته و مفتونت دورى ندارى و اى بخشاينده‌اى كه هيچ‌گاه به اميدوار رحمتت ، امساك نمىكنى . انس باللّه تعالى يك نگاه باريك در مدلول مفردات اين فراز از مناجات ، سپس در مفاد سوق تعبير و مقام عرفان گوينده ، روشن مىكند كه مطلوب دعا كننده از خداى متعال ، موهبت انس باللّه - عزّ و جلّ - است كه از