خَيْرُ الغافِرينَ « 1 » موسى هفتاد مرد از قوم خويش برگزيده بود براى رفتن به ميقات و گرفتن الواح تورات ( و قوم برگزيده به مكالمه خداى تعالى با موسى قانع نشدند و تقاضاى رؤيت خداى سبحان را نمودند ) پس هنگامى كه رجفه صاعقه آنان را گرفت و هلاك شدند ، موسى عرض كرد پروردگارا اگر مىخواستى آنان را و مرا قبلا هلاك مىنمودى ، آيا به جهت عصيان گروهى از سفها ، ما را هلاك مىكنى ؟ ! نيست اين هلاكت و عذاب مگر امتحانت كه هر كه را مىخواهى بدين وسيله گمراه مىكنى و هر كه را مىخواهى هدايت مىفرمايى ، تو ولىّ امر مايى ، بر ما رحمت و مغفرت آر ، چه فقط تويى كه بهترين آمرزندگانى . تعبير : « لو شئت أهلكتهم من قبل و إياى أ تهلكنا بما فعل السفهاء منّا » موهم اعتراض است و كليم اللّه تعالى مىخواهد عرض كند كه پروردگارا وجود همهء امور از مشيت ازلى تو نشأت مىگيرد و از اين رو ، قبلا اگر مىخواستى آنان و مرا هلاك مىفرمودى كه در اين صورت از بنى اسرائيل تهمتى مربوط به هلاكت اين گروه متوجه من نمىشد ، وانگهى از شئون ربوبيت و رحمتت نيست كه به جهت تبهكارى تعدادى از سفيهان ، ما را هلاك و نابود سازى ؟ ! اين مواخذه غير منتظره جز امتحانت نيست كه با اين گدازندگى ، خالص را از ناخالص جدا مىكنى ، گروهى را گمراه

--> ( 1 ) اعراف - 155 .