و روگردانى از هر امرى است كه مبغوض حضرت او مىباشد . لازم به تذكّر است كه در بعضى از اخبار ، بر خداوند متعال « حيّى : صاحب حيا » اطلاق شده چنان كه أبو داود در سنن خويش از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده كه فرمودند : انّ اللّه عزّ و جل حيىّ ستّير يحبّ الحياء و السّتر . « 1 » خداى - عزّ و جلّ - مسلما صاحب حيا و پرده‌پوشى است . دوستدار حيا و پرده‌پوشى است . روشن است كه حيا دربارهء واجب تعالى به معنى انقباض و انفعال نيست ، چه در حريم حضرتش انفعال و انقباض راه ندارد و بناچار بر معنى تارك قبيح حمل مىشود ، و در ارتباط با اجراى اين صفت بر حقتعالى ، لطائفى از اخبار آمده است كه به نقل يكى از آنها اكتفا مىشود : انّ شيخا في القيامة يقول اللّه له : يا عبدى عملت كذا و كذا ( من امور لم يكن ينبغى ان يعملها ) فيقول : يا رب ما فعلت و هو قد فعل ، فيقول الحق : سيروا به إلى الجنّة ! فتقول الملائكة التي احصت عليه عمله : يا ربّنا أ لست تعلم انّه فعل كذا و كذا ؟ فيقول : بلى و لكنّه لمّا انكر استحييت منه ان اكذّب شيبته ! خداوند متعال در روز قيامت ، عتاب به پيرمرد گنه‌كارى مىنمايد و مىفرمايد : اى بنده‌ام ! تو مرتكب امور چنانى كه نافرمانى من است

--> ( 1 ) سنن أبو داود ، ج 4 ، ص 40 .