گرديده‌اى . آن پير گنه‌كار عرض مىكند : پروردگارا ، من مرتكب چنين اعمالى نشده‌ام ! در صورتى كه آن معاصى را انجام داده است ، پس حقتعالى امر مىفرمايد كه او را به بهشت ببريد ، در اين هنگام فرشتگانى كه كاتبان اعمال آن گنه‌كارند و آمار معاصى او را ثبت كرده‌اند عرض مىكنند : پروردگارا تو خود دانايى كه اين پير آلوده ، گناهان مورد اشاره را انجام داده است ! خداى تعالى مىفرمايد : بلى مىدانم ولى چون اين بنده پيرم انكار نموده ، من از وى حيا كردم كه ريش سفيدش را تكذيب كنم ! كرم بين و لطف خداوندگار * گنه بنده كرده است و او شرمسار با اعتماد به همين وصف ستاريت خداوند غفور است كه در اين فراز مناجات ، از حضرت غفار الذنوب مسألت مىكند كه : « الهى گناهانى را در دنيا بر من مستور ساختى كه در آخرت به ستر آنها محتاج ترم » و اين نويسنده ذو الشيبه نيز اميدوار است كه حضرت ستار العيوب بر ريش سفيدش رحمت آرد : دلم مىدهد گاه گاه اين نويد * كه حق شرم دارد ز موى سفيد عجب باشد ار شرم دارد زمن * كه شرمم نمىآيد از خويشتن « الهى بحلمك أمهلتنى و بسترك سترتنى حتّى كانّك اغفلتنى و من عقوبات المعاصى جنّبتنى حتّى كأنّك استحييتنى . »