قوله : الهى قد جرت على نفسي في النّظر لها فلها الويل ان لم تغفر لها الهى لم يزل برّك علىّ ايّام حيوتى فلا تقطع برّك عنّى في مماتى الهى كيف ايس من حسن نظرك لي بعد مماتى و أنت لم توّلنى الاّ الجميل في حيوتى الهى تولّ من امرى ما أنت اهله وعد علىّ بفضلك على مذنب قد غمره جهله . الهى ، بر نفس خويش ستم كردم در اينكه براى استكمالش به اعتقاد حق و عمل صالح ، بى جا مهلتش دادم ( و به تسويف و خود فريبى گرفتارش نمودم ) پس واى به حالش اگر او را نيامرزى . الهى ، همواره خير گسترده‌ات در ايّام حياتم بر من جريان دارد ، اين خير گسترده‌ات را در مماتم از من قطع مكن . الهى ، چگونه از حسن عنايتت بعد از مرگ مأيوس مىشوم در صورتى كه اين تويى كه در حياتم ، جز خير