همچنين ، ديگر بزرگان همانند : محدث قمى در فوائد رضوية ، سيد محسن امين در اعيان الشيعة ، ميرزا عبد الرحمن مدرس در تاريخ علماى خراسان ، اعتماد السلطنه در مطلع الشمس ، علّامهء امينى در شهداء الفضيلة و معلم حبيب آبادى در مكارم الآثار هم ، نزديك به همين عبارات را نگاشته‌اند . از جمله شاعرانى كه در مدح مرحوم شهيد قصيده‌اى بلند سرود ، مرحوم ميرزا زين العابدين ( عابد ) اصفهانى ( د . 1229 ه . ق ) است كه چنين گويد : « 1 » چراغ راه يقين شمع پيشگاه زمين * فروغ محفل دين ماه مشرق ايمان سر افاضل آفاق ميرزا مهدى * كه پيشواى زمين است و مقتداى زمان يگانه‌اى كه قرينش به قرنها در ملك * كسى نه از همه امثال ديد و از اقران معلمى كه برش چون معلم ثانى * بود معلم اول ، همچون طفل ابجد خوان مهندسى كه كند نقش اختران تصوير * به نوك خامه چوآب روان بر آب روان محدثى كه نديده به جامعيت او * به جمع فقه و احاديث گردش حدثان مدبرى كه نپيچيد زحسن تدبيرش * سپهر با همه گردنكشى سر از فرمان مؤيدى كه مران را به كار دولت و دين * بود ممد و معين لطف و رحمت يزدان لطيف طبعى ، كز غايت لطافت طبع * دمش گشوده به گيتى ، درى زباغ جنان لب از سخن ، دم جان بخش عيسى مريم * كف از سحا ، يد بيضاى موسى عمران تو آن وحيد زمانى كه بىبدل خوانده * به عهد هات زمانه به عالم امكان تو آن يگانهء دهرى كه دايهء گيتى * معادل تو نپرورده است در دامان مصنفات تو در نسخ نسخه‌هاى سلف * به حكم نسخهء اسلاف و محكم قرآن خاندان شهيد مرحوم آيت اللّه ميرزا مهدى حسينى ، بجز شاگردان فراوان ، تأليفات فقهى و

--> ( 1 ) . مدرس رضوى ، شجرهء طيبه ، صص 413 - 416 .