خدمات بسيار ، داراى فرزندانى والامرتبه و دانشمند و فقيه بود ، كه همگى پس از وى به رياست و مرجعيت مردم خراسان رسيدند . پدر همسر مرحوم شهيد ، دانشمند ماهر و فقيه متبحر ، علامه شيخ حسين عاملى مشهدى بود ، « 1 » كه منصب شيخ الاسلامى و امامت جمعه مشهد را بر عهده داشت و سالها استاد مرحوم شهيد بود . « 2 » مرحوم ميرزا عبد الرحمن مدرس در حق او چنين نگاشته است : « كوكب علمش بر آسمان جلالت لا مع و شمس فضلش از افق بزرگوارى طالع ، از خانواده‌هاى قديم خراسان و امام جمعه و جماعت ارض فيض قرين در آن زمان بوده . از هر علمى حظى وافر داشته و در غالب فنون تدريس مىفرموده . . . بالجمله در فقه و اصول مفتى شهر و خداوند نهى و امر . . . و در مسجد جامع تدريس مىفرمود . كرامات بسيار به آن بزرگوار نسبت مىدهند . سن شريفش به هفتاد سال رسيد و در اواسط ماه ثانية بعد الالف ( بعد 1200 ه . ق ) به رحمت ايزدى پيوست » . « 3 » فرزند بزرگوار علامه مشهدى و برادرزن شهيد رابع ، مولانا آقا ابو محمّد بوده است : « وى نيز از فضائل و آداب بهره‌مند بود و نسبت به ساير علوم در فنون رياضيه و عمليات نجوم ، خصوصا احكام مهارتى تمام داشته . . . و اغلب ايام حيات مواظب طاعات و مشغول رياضيات بوده و گاهى از مغيبات خبر مىآورد . برخى ، حمل بر كرامات و خوارق عادات مىكردند . علاوه بر اينها ، در فقه و اصول استاد و مرجع احكام شرعيه عموم عباد نيز بوده است . . . در تاريخ 1240 ه . ق به رحمت ايزدى پيوست و در حرم مطهر در مسجد پشت سرانور مدفون گشت ، و سن شريفش از

--> ( 1 ) . مدرس ، تاريخ علماء خراسان ، صص 49 - 50 . ( 2 ) . همان ، صص 50 - 51 . ( 3 ) . مدرس رضوى ، شجرهء طيبه ، ص 423 به نقل از زنوزى خويى ، رياض الجنة .