سال 1110 يا 1111 در سن هفتاد و سه سالگى دار فانى را وداع گفت و روح پر فتوحش به مواليان طاهرينش پيوست . ميرمحمّد صالح خاتون آبادى داماد علامه در حدائق المقربين تاريخ فوت او را چنين آورده است : آن بزرگوار در سال هزار و صد و ده ، در شب بيست و هفتم ماه مبارك رمضان به اعلا درجات جنان شتافت و ولادت او نيز در ماه مبارك رمضان و مدت عمر شريفش هفتاد و سه سال بىكم و زياد بود . ما نيز از باب « اهل البيت ادرى بمافيه » قول او را مقدم مىداريم . بر مبناى سال 1110 ماده تاريخ‌هايى ساخته شده و بهترين آنها كه به روز و ماه اين حادثهء غم‌انگيز نيز اشارتى كرده اين است : ماه رمضان چوبيست و هفتش كم شد * تاريخ وفات باقر اعلم شد 1110 27 - 1137 ماه رمضان و بر مبناى سال 1111 ماده تاريخ وفات او جملهء « حزن و غم » مىباشد . مرقد علامه مجلسى اينك مزار مردم بوده و حوائج خويش را در آنجا از خداوند طلب مىنمايد و غالبا نيز به اجابت مىرسد . و چرا چنين نباشد ؟ مجلسى با زندگانى سراسر بركت خويش ، براى خدا قدم زد و قلم زد و زندگى كرد و خدمت نمود . خدا نيز به پاداش زحماتش اين مقام شفاعت و اجابت را به دو عنايت فرموده است كه : « جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا » . سخن دانشمندان و عالمان دربارهء علامه دربارهء شخصيت علمى علامه مجلسى سخن فراوان گفته شده است . علماى مذاهب و اديان از شيعه و سنى گرفته تا صوفى و مسيحى هركدام در رابطه با عظمت علمى و اقدامات دينى او سخنانى ايراد كرده‌اند ، كه اقوال دانشمندان شيعه را بايد در كتب مربوطه همچون لؤلؤه البحرين محدث بحرانى ، جامع الرواة