را به تدريس مىگذرانيد ، و گروهى بسيار در مجلس درس وى ، به مقامات عاليه رسيدند . برخى از آنان عبارتند از آيات عظام : 1 . حاج شيخ ابوالقاسم كبير قمى ( 1280 - 1353 ه . ق ) ، صاحب حاشيه بر كفايه و حاشيه بر تفسير صافى . 2 . حاج شيخ حسن فاضل قمى ( 1290 - 1366 ه . ق ) . 3 . حاج شيخ محمّد على حائرى قمى ( 1290 - 1359 ه . ق ) ، صاحب مختارات الاصول و حاشيه بر كفايه . 4 . حاج سيد فخر الدين سيدى قمى ( 1281 - 1363 ه . ق ) . 5 . حاج ميرزا محمّد ارباب قمى ( 1273 - 1341 ه . ق ) ، صاحب اربعين الحسينية و شرح بيان شهيد . 6 . حاج شيخ حبيب اللّه قمى ( 1289 - 1359 ه . ق ) . 7 . حاج سيد ميرزا اصفهانى . ويژگىهاى شخصى آن فقيه بزرگ زندگىاش را با كدّ يمين و عرق جبين مىگذرانيد ، از حاصل دسترنج خويش ارتزاق مىكرد و در وجوه شرعيه مداخله نمىفرمود . وى باغ جديدى در مجاورت بقعهء حضرت على بن جعفر عليه السّلام با عمارتى زيبا و چشم‌انداز و ساختمانى دل‌انگيز بنياد نهاد ، كه مركز مطالعه ، تدريس و زندگى ايشان بود . « 1 » او هرآنچه از وجوه شرعيه به دستش مىرسيد ، بدون تصرف در دينارى از آن ، به مستحقان مىرسانيد و از اين رهگذر ، گروهى بسيار را اداره مىكرد . ديگر از ويژگىهايش ، نطق گويا ، بيان شيوا و گفتار زيباى او بود . وى در وعظ ، خطابه و ارشاد ، دستى توانا و يد طولى داشت و با روش منحصر به خويش ، بر منبر

--> ( 1 ) . رحيمى ، گنجينهء دانشوران ، ص 162 .