مىشد و مردم را موعظه مىكرد . « 1 » مرحوم ميرزا على اكبر فيض مىنويسد : « در ايام عاشورا و زمان اندوه بر شهداى نينوا ، در خانهء مخصوص خود ، خيمهء عزا برپا مىنمايند و به نفس شريف به ذروه منبر مرتقى شده ، در به دو سخن شرحى مفصل و فصلى مشبع در تخويف و انذار و تشويق و اعتذار بيان فرموده كه مايهء آرامش‌خاطر جمعيت و حضور نفس سامعين شود . سپس شرح حالات شهداى طف - سلام اللّه عليهم - را به طرزى گريه‌خيز و اندوه‌انگيز بيان فرموده ، تا دو ساعت در عرشه منبر شورش محشر برانگيزد . واقعا ، چنين مجلسى در هيچ مكانى ديده نشده است » . « 2 » شيخ آقا بزرگ تهرانى درباره آيت اللّه نادى تأكيد مىكند : « از مخلصين و شيفتگان و دلدادگان ائمه اطهار عليهم السّلام بود ، و در مصايب ايشان با صداى بلند گريه مىكرد و از خود بىخود مىشد » . « 3 » تأليفات از آن فقيه بزرگ قم به دليل كثرت تدريس ، تأليفات بسيار به سامان نرسيد . اما برخى از كتاب‌هاى گرانقدرش عبارتند از : 1 . كتاب معاد : اين كتاب را به خواهش ناصر الدين شاه قاجار - هنگامى كه به تهران رفته بود - تأليف كرد . « 4 » 2 . ردّ بر شيخيه : اين كتاب را به خواهش ميرزا على اصغر خان اتابك اعظم نگاشت . « 5 »

--> ( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 376 . ( 2 ) . ناصر الشريعة ، تاريخ قم ، ص 258 . ( 3 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ص 376 . ( 4 ) . رحيمى ، گنجينهء دانشوران ، ص 162 . ( 5 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ص 376 ؛ همو ، الذريعة ، ج 10 ، ص 203 .