اين تعبير را از حاجى نقل مىكنند » . در حاشيه تكملة نجوم السماء نيز چنين نگاشته شده است : « ايشان نجاح و فلاح را در كسر سورت نائرهء بعضى از امراء ظالم دانسته رعيت را در ظل حمايت خويش كشيدند . . . از سلطان و شاهزادگان و امرا كسى را جرئت آن نيست كه بىاذن ايشان اقدام بر تكلم نمايند ، و يا بى مشورت ايشان اجراى مطلبى بنمايند » . « 1 » شاهد اين عبارت ، داستانى است كه آيت اللّه ميرزا سيد هادى خراسانى نقل كرده است . « . . . چون خيابانى به امر شاه در تهران باز كردند ، مصادف به مسجد كوچكى شد . و چون ارادهء سلطان بود ، علماى تهران نتوانستند مخالفت نمايند و تصميم گرفتند در عوض آن مسجد ، مسجد بزرگترى در جاى ديگر بسازند تا تبديل به احسن شده باشد . مرحوم حاجى كنى از واقعه مطلع گرديد ، نامه‌اى به شاه و نوشته و در صدر آن‌چنين نوشت : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ » . شاه با ديدن نامه ، از خراب كردن مسجد صرف‌نظر كرد و خيابان را كج نمودند » . « 2 » نيز همو نوشته است : « روزى ناصر الدين شاه با خدم و حشم ، به قصد شكار از دروازهء شهر بيرون رفت . سپس نگاهى به شهر تهران كرده ، كمى در فكر فرورفت . فورا قصد شكار را شكست و به شهر برگشت . يكى از خواص سبب فسخ شكار را پرسيد : شاه محرمانه در پاسخ گفت :

--> ( 1 ) . لكهنوى كشميرى ، تكملهء نجوم السماء ، ج 2 ، ص 23 . ( 2 ) . حسينى خراسانى ، معجزات و كرامات ائمهء اطهار ، ج 1 ، ص 85 .