در زمانى كه پادشاه و بزرگان مملكت در برابر بزرگى او خود را حقير و كوچك مىشمردند ، او خود را در مقابل سادات فرزندان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم حقير مىشمرد و از ديدن چهرهء رنگ پريدهء يتيمان و فقيران بر خود مىلرزيد . در همان زمان كه با يك سطر نوشته‌اش صدر اعظم وقت معزول و قراردادش پاره و ملغى شد . او خود را در برابر جوانى از فرزندان رسول خدا به هيچ شمرد و تمام قد برخاست . 4 . دقت آيت اللّه نجفى مرعشى دربارهء دقت و اعتبار امضاى حاجى مىفرمايد : « اگر صاحبان اين كاغذجات مىخواستند كاغذشان معتبر شود ، در همهء دوائر به مهر حاجى مىرساندند . خطا از مهر اين مرد ديده نشده ، با اينكه به منزلهء محاضر اين دوره بوده ، تمام كاغذجات را از تهران ، اطراف تهران ، بلكه از خراسان ، شيراز و اصفهان براى محكمى و اعتبار مهر حاجى مىفرستادند » . 5 . مبارزه با ستم آيت اللّه مرعشى دربارهء روحيهء حاجى در ستيز با ظلم و رفع مظالم دولتيان از مردم ، مىفرمايد : « ايشان غالبا با ناصر الدين شاه طرف بود . حاجى باعث شد كه مرحوم حاج سيد جواد از قم ، مرحوم آميرزا محمود از بروجرد و مرحوم آميرزا جواد آقا از تبريز « 1 » و ساير علما در حرم حضرت عبد العظيم متحصن شدند كه ناصر الدين شاه را بردارند . حتى حاجى مىگفت كه اسم او ناصر الدين نيست ، بلكه ناصر الكفر است .

--> ( 1 ) . مراد آيات عظام : سيد جواد قمى ( د . 1303 ه . ق ) ، ميرزا محمود بروجردى ( د . 1300 ه . ق ) عموى پدر آيت اللّه بروجردى و ميرزا جواد آقا مجتهد تبريزى ( د . 1313 ه . ق ) است .