عظيم اسلامى گرديده است . يكى از مفاخر اين شهر ، در نيمه دوم قرن سيزدهم هجرى ، فقيه مطاع و مجتهد متنفذ آيت اللّه حاج سيد جواد حسينى طاهرى قمى بوده است ، كه نام و يادش ، بيش از يك قرن است كه در كتابها و خاطره‌ها باقى است . اين مقاله ، در يكصدمين سال وفاتش ، عهده‌دار بازگويى اندكى از مفاخر و مآثرش و آثار جاودانه‌اش مىباشد ، كه اميد است صاحب همّتى ، آنها را احياء نمايد و به چاپ رساند . ولادت آيت اللّه حاج سيد جواد قمى - كه نام اصلىاش سيد محمّد تقى بود و به سيد جواد مشهور شد - « 1 » در سال 1240 ه . ق ، در قم و در بيت علم ، تقوا و فضيلت زاده شد . خاندان پدرش ، آيت اللّه حاج ميرزا عليرضا طاهرى قمى ، فرزند سيد محمّد بن كمال الدين رضوى ، يكى از دانشمندان بزرگ و رؤساى قم ، از شاگردان مبرز ميرزاى قمى ، صاحب قوانين و غنائم الايام ، داماد معظم له و مورد عنايت و محبت مخصوص او بود . مرحوم ميرزا ، مرافعات و محاكمات شهر قم را به دو ارجاع مىداد . به همين سبب ، محضر او و فرزندش ، حاج سيد جواد ، محل حل‌وفصل خصومات و رفع دعاوى بود . وى در اجراى احكام شرعيه و اقامهء معروف‌ونهى از منكر ، از سرزنش ديگران نمىهراسيد و در رفع ظلم از مردم مىكوشيد . وفاتش ، ماه شوال 1248 ه . ق و قبرش در شيخان كبير است . « 2 » وى از نوادگان دخترى عالم جليل القدر ملا محمّد طاهر قمى ، شيخ الاسلام قم ، بود . و به همين خاطر ، به نام « طاهرى » شهرت داشت .

--> ( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 337 . ( 2 ) . مقدس‌زاده ، رجال قم ، ص 137 ؛ ناصر الشريعة ، تاريخ قم ، ص 277 ؛ جاپلقى ، طرائف المقال ، ج 1 ، ص 50 .