مادر آيت اللّه سيد جواد قمى ، دختر آيت اللّه ميرزا ابو القاسم محقق قمى ( د . 1236 ه . ق ) بود . « 1 » در ميان اجداد و نياكانش ، نام عالمان بزرگى همچون : علّامهء بزرگوار ملا محمّد طاهر قمى ( د . 1098 ه . ق ) از مشايخ اجازهء شيخ حر عاملى و علّامهء مجلسى ، صاحب تحفة الاخيار ، حجة الاسلام فى شرح تهذيب الاحكام و اربعين حديث ، و ميرزا ابو القاسم شفتى گيلانى معروف به ميرزاى قمى ( 1155 - 1236 ه . ق ) ، صاحب جامع الشتات ، قوانين الاصول و غنائم الايام فى مسائل الحلال و الحرام ، به چشم مىخورد . تحصيلات حاج سيد جواد ، پس از پشت سرنهادن دوران كودكى - كه در هشت سالگى پدرش را از دست داد و گرد يتيمى بر سرش نشست - و نوجوانى و تحصيل مقدمات در قم ، در حدود سال 1255 ه . ق به سوى اصفهان كه در آن زمان مهد علم و دانش ، و از بزرگترين حوزه‌هاى علمى جهان اسلام به شمار مىرفت مهاجرت كرد . در آنجا ، وى با كمال تلاش و كوشش ، در درس استادان بزرگ حوزهء اصفهان همچون آيات عظام : سيد محمّد باقر شفتى ، معروف به حجت الاسلام ، و شيخ محمّد تقى رازى و شايد حاجى كلباسى و ملا على نورى شركت كرد و مبانى علمىاش را استوار ساخت . « 2 » مهاجرت به نجف حاج سيد جواد پس از وفات استادش ، سيد حجت الاسلام ، در سال 1260 ه . ق ، رهسپار نجف اشرف شد و ساليان بسيار در درسهاى فقه و اصول

--> ( 1 ) . دوانى ، تاريخ قم ، ص 222 . ( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 237 .