سال 1291 ه . ق به نجف اشرف ، به تدريس علوم آل محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، تصنيف ، تأليف ، وعظ ، ارشاد و امامت جماعت پرداخت . پس از اندك مدتى ، آوازهء كمالات و فضايل ايشان در حوزهء علميه نجف با وجود ده‌ها و مجتهد و مرجع عاليمقام پيچيد ؛ به‌طورى كه ، از بزرگترين مراجع و مشهورترين دانشمندان به حساب آمد . بسيارى از فضلاى حوزهء نجف - و به گفتهء مرحوم علامه حرز الدين ، وجوه اهل فضل و تحقيق - « 1 » در محضر درس وى گرد آمدند ، كه برخى از آنان در ذيل معرفى مىشوند : 1 . آقا شيخ ابراهيم ، فرزند آخوند مولى محمّد على محلاتى شيرازى « 2 » - عموزادهء مرحوم حاج شيخ - ( د . 1336 ه . ق ) « 3 » 2 . آقا شيخ احمد محلاتى ، برادر آقا شيخ ابراهيم ( د . 1325 ه . ق ) 3 . مرحوم آقا سيد عبد الصمد شوشترى جزائرى ( د . 1337 ه . ق ) « 4 » 4 . مرحوم آقا شيخ على بن رضا كاشف الغطاء ( 1268 1350 ه . ق ) « 5 » 5 . امام الحرمين آقا ميرزا محمّد بن عبد الوهاب همدانى ( د . 1303 ه . ق ) ، « 6 » صاحب فصوص اليواقيت ، المواعظ البالغة و المشكوة فى مسائل الخمس و الزكاة 6 . مرحوم آقا شيخ محمّد طالقانى ( 1273 بعد 1328 ه . ق ) ، صاحب حياة الانسان ، شرف الابد و شراب طهور « 7 »

--> ( 1 ) . حرز الدين نجفى ، معارف الرجال ، ج 1 ص 165 . ( 2 ) . الهامى ، مردى بزرگ از خطهء فارس ، ص 29 ؛ ناطق الاسلام شيرازى ، شرح زندگى آيت اللّه محلاتى ، ص 16 . ( 3 ) . جناب آقاى طالعى ، تاريخ وفات ايشان را 1366 ه . ق نگاشته‌اند ، كه صحيح آن تاريخ مذكور است ؛ ر . ك : تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 22 . ( 4 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 287 . ( 5 ) . واعظ خيابانى ، علماى معاصرين ، ص 15 ؛ موسوى كاظمى ، احسن الوديعة ، ج 1 ، ص 78 . ( 6 ) . وى غنيمة السفر را دربارهء زندگانى مرحوم علامه شوشترى نگاشت . ( 7 ) . حسينى ، تراجم الرجال ، ص 155 ؛ وى 59 مجلس از مواعظ مرحوم شيخ را جمع‌آورى كرد و به نام « فوائد المشاهد » ناميد .