ظنى السند است ، و حكم به جعل و ساختگى آن نمىكنيم ، مگر اين كه دليل علمى بر دروغ بودن آن داشته باشيم همانطور كه صريحا حكم به صحت و استناد آن نمىكنيم مگر بعد از آنكه دليلى در دست داشته باشيم ، پس اگر كسى چيزى غير از اين را به ما شيعه نسبت دهد ، تهمت و افتراء به ما زده است . بنا بر اين حق و عدالت كه مىبايد از آن پيروى نمود به ما حكم مىكنند كه هر ارزش و مقامى كه براى كتابهاى معتبر و صحيح دينى قائل هستيم ، همان مقام و ارزش را براى اين كتاب با عظمت ( نهج البلاغه ) نيز قائل باشيم ، و اعتراف كنيم كه بعد از قرآن مجيد از لحاظ لفظ و معنى بر هر كتاب ديگرى برترى دارد . پاسخ ايرادهائى كه به نهج البلاغه نموده‌اند در اين كه « نهج البلاغه » از سخنان امير المؤمنين ( عليه السّلام ) است ، از آنچه گفته شد چنان روشن ، و با ملاحظهء كثرت اسناد آن بطورى از هر جهت آفتابى گرديد ، كه جاى گفتگوئى براى خرده گيران باقى نمىگذارد . مع الوصف بعضى از اشخاص كه سوار بر مركب تعصب و سماجت شده ، و از راه راست منحرف گشته‌اند ، از اين راه درست روى برتافته و به ايرادهائى چند چنگ زده‌اند كه ذيلا از نظر خوانندگان مىگذرد : ايراد اول نخستين ايرادى كه اين گونه افراد منحرف عنوان مىكنند موضوع انبوه