خطبه‌هاى نهج البلاغه و طولانى بودن آن و دشوارى حفظ و ضبط آنهاست . زيرا از بر كردن خطبه‌هاى طولانى و تذكر و يادآوردن آنها پس از مدتى دشوار است . پاسخ در پاسخ اين ايراد مىگوئيم از بر نمودن خطبه‌هاى نهج البلاغه از « معلقات سبع » « 1 » و اشعار طولانى شعراى عهد جاهليت كه در عرب معروف است و قصائد مفصلى كه از شعراى ديگر باقى مانده است ، دشوارتر نيست . همچنين حفظ كردن اين خطبه‌ها ، از خطبه‌ها و روايات پرارزشى كه از پيغمبر اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) و مردان قبل و بعد از آن حضرت نقل شده است ، مشكل تر نيست . بعلاوه توجهى كه در زمان خلفاى راشدين به حفظ و يادداشت سخنان و مطالب مىشد ، بيشتر و مهمتر بود . در بارهء عبد اللّه بن عباس « 2 » نوشته‌اند كه وى قصائد طولانى را نخستين بار كه مىشنيد حفظ مىكرد ، و امثال او حتى تا كنون در ميان عموم مردم عرب زياد بوده و مىباشد .

--> ( 1 ) - معلقات سبع يا آويزه‌هاى هفتگانه ، اشعار جالب هفت تن از شعراى معروف عهد جاهليت بوده كه بر ديوار كعبه مىآويختند و مورد تحسين واقع مىشده است . صاحبان معلقات امرء القيس كندى ، طرفة بن عبيد ، زهير بن ( ابى سلمى ) لبيد بن ( ربيعة ) عنترة بن شداد ، حارث بن حلزه يشكرى ، و عمرو بن كلثوم بوده‌اند . ( 2 ) منصور دوانقى نوهء او نيز چنان بوده كه قصائد طولانى را يك بار از بر مىكرده است ، بعلاوه غلامى و كنيزى داشته كه به ترتيب در بار دوم و سوم قرائت قصائد هر چند طولانى بوده ، حفظ مىكردند .