چرا در بارهء نهج البلاغه ترديد مىكنند ؟ مجموع مطالب نهج البلاغه از لحاظ ادبيات عربى بسيار پرارزش ، و چشمه‌اى گرانقدر و سرشار است . از اين رو نمىبايد به خاطر تعصب اشخاص ، يا مردمى كه نيروى درك آنها ضعيف است ، و سخنان حكيمانه را قدر نمىدانند ، و توجهى به عواقب كارها ندارند ، ارزش آن را ناديده گرفت . سيد رضى كه بى گفتگو سرآمد شاعران عصر خود بود ، قد علم كرد و براى پيشرفت و تحرك بيشتر ادبيات عربى « نهج البلاغه » را به وجود آورد ، و يك نهضت جديد ادبى را پى ريزى نمود ، به اين معنى كه از سخنان گهربار و برگزيده امير بلاغت و پيشواى انشاء و ترسل كه كاملا به منظور بزرگ او وفق مىداد و گذشته از وثاقت و شايستگى خودش تمام آن مطالب هم مستند و متكى به دلائل و منابع تاريخى بود ، انتخاب كرد و « نهج البلاغه » ناميد . بنا بر اين نمىدانم علت چيست كه بعضى از برادران ما كه خود را منتسب به اهل سنت مىدانند ، فقط به واسطهء تأثر خاطرى كه از بعضى مطالب خطبه شقشقيه دارند ، از اين كتاب پر ارج نكوهش مىكنند ؟ ! نمىدانم چه باعث شده كه بعضى از برادران شيعه نيز در توثيق اين مجموعهء ذيقيمت فقط به خاطر خطبه‌اى كه شامل مدح عمر است ، و استبعاد صدور آن از امير المؤمنين ( عليه السّلام ) ، ايستادگى مىكنند ، در حالى كه در هر دو خطبه براى ما راه تأويل باز است « 1 » .

--> ( 1 ) - براى آگاهى بيشتر از انتقاد يا مدح خلفا در نهج البلاغه ، نگاه كنيد به بخش « انتقاد از خلفا » نوشته استاد شهيد مطهرى در كتاب « سيرى در نهج البلاغه » .