گروهى از قومم را به اتهام قتل زندانى كرد . يكى از افراد قومم نزد پيامبر - كه خطبه مىخواند - آمد و گفت : اى محمد ! چرا همسايگانم را زندانى كردى ؟ پيامبر ساكت شد . آن مرد گفت : مردم مىگويند : تو از شرّ و بدى بازمىدارى ، امّا در خلوت آن را به جا مىآورى ! پيامبر فرمود : چه مىگويد ؟ ! من با كلامى گفتهء آن دو را قطع كردم ؛ زيرا مىترسيدم پيامبر آن را بشنود و آن‌گاه قومم را نفرين كند كه بعد از آن ( نفرين ) رستگار نشوند . گفت : پيامبر حركت نكرده بود كه فهميد . آن‌گاه فرمود : اين را گفتند ؟ و گفت : گوينده‌اش از اين قوم است ؟ به خدا قسم ! اگر چنين كارى كردم عواقبش بر من است و بر ايشان چيزى نيست . همسايگانش را رها سازيد . 9 . إن النبي حبس رجلا في تهمة ، ساعة من نهار ، ثم خلّى عنه ؛ « 1 » پيامبر مردى را به جهت اتهامى ، بخشى از روز زندانى ساخت ، آن‌گاه آزادش نمود . آراى فقيهان شيعه 1 . شيخ طوسى : شايسته است متهم به قتل ، شش روز زندانى شود . پس اگر مدّعى در طى اين شش روز بينه‌اى آورد يا حكم در مورد او صادر شد ، در زندان مىماند تا حكم در مورد او جارى شود ، و گرنه آزاد مىشود . « 2 » 2 . قاضى ابن برّاج : هرگاه انسانى به قتل متهم شود ، واجب است شش روز زندانى شود . پس اگر مدّعى بينه‌اى آورد كه بر ادّعاى او شهادت دهد ، يا حكم در اين مورد صادر شود ، حكم در مورد او جارى مىشود ، و گرنه متهم از حبس آزاد مىشود و مدّعى هيچ حقّى بر او ندارد . « 3 » 3 . ابن حمزه : متهم به قتل يا انكار مىكند و يا اقرار . اگر انكار كرد ، سه روز زندانى مىشود . پس اگر بينه‌اى عليه او اقامه شد حكم در مورد او صادر مىشود ، و گرنه آزاد مىگردد . « 4 » 4 . محقق حلّى : هرگاه كسى به قتل متهم شد و ولىّ دم ، حبس او را طلبيد تا بينه اقامه

--> ( 1 ) . مصنّف عبد الرزاق ، ج 8 ، ص 306 ، ح 15311 ؛ كنز العمّال ، ج 5 ، ص 850 ، ح 14541 . ( 2 ) . نهايه ، ص 744 . ( 3 ) . مهذّب البارع ، ج 2 ، ص 503 . ( 4 ) . وسيله ، ص 461 .