نجاشى شاعر را خدمت حضرت امير - عليه السلام - آوردند . وى در روز رمضان شراب نوشيده بود حضرت هشتاد تازيانه به او زد و او را يك شب حبس كرد فردا او را فراخواند و بيست تازيانه ديگر به او زد . نجاشى گفت : اى امير مؤمنان ! براى شرب خمر تازيانه زدى ، ولى اين بيست تا ، ديگر چيست ؟ فرمود : اين براى گستاخى نوشيدن خمر در ماه رمضان است . اين روايت را در عنوان « حبس در فاصلهء ميان دو حد » همراه با مصادر آن آورديم و راجع به آن بحث كرديم . آراى فقيهان شيعه 1 . ابن برّاج : اگر در ماه رمضان يا در مكان شريفى مثل حرم خداوند متعال و حرم رسول اللّه يا حرم يكى از امامان مسكر نوشيد علاوه بر حد ، تعزير هم مىشود ، به جهت اينكه حرمت اين زمان يا مكان را زير پا گذاشته است . « 1 » 2 . علّامه حلّى : اگر در ماه رمضان يا در مكان و زمان شريفى مسكر نوشيد ، حد بر او جارى مىشود و سپس به مقدارى كه امام صلاح بداند تعزير مىشود . « 2 » 3 . شيخ عباس قمى : هر كس در ماه رمضان خمر بنوشد هشتاد تازيانه مىخورد و يك شب زندانى مىشود و سپس براى حرمت ماه ، بيست تازيانه مىخورد . حضرت على - عليه السلام - با نجاشى شاعر چنين كرد . « 3 » نظر نگارنده : شايد اين حبس در فاصلهء ميان دو حد ( يا يك حد و يك تعزير ) براى ترس از فرار باشد نه اينكه يك عقوبت مستقل باشد كه شراب‌خوار روز ماه رمضان ، مستحقّ آن باشد ؛ بر خلاف آن چه از لبّ الوسائل و ولاية الفقيه ، « 4 » برمىآيد . مراجعه فرماييد . 4 . آية اللّه خوانسارى : ادعا شده كه خلافى در وجوب حكم ، يعنى عقوبت بيشتر از حد به جهت شكستن حرمت مكان يا زمان نيست ؛ مانند وجوب اصل حد . ولى در اين مطلب اشكال است ؛ زيرا اگر در روايت مرسل مذكور ، از جهت ارسال اشكالى نباشد

--> ص 297 ، ح 72 ؛ مصنّف عبد الرزاق ، ج 7 ، ص 382 ، ح 13556 . ( 1 ) . مهذّب البارع ، ج 2 ، ص 536 ؛ نك : كافى فى الفقه ، ص 419 . ( 2 ) . تحرير الكلام ، ج 2 ، ص 227 . ( 3 ) . لبّ الوسائل ( در ضمن بداية الهدايه از حرّ عاملى ) ، ج 2 ، ص 468 . ( 4 ) . ج 2 ، ص 451 .