ابن زهره « 1 » ، اشارة السبق « 2 » و جامع للشرائع « 3 » بدان تصريح كرده‌اند . از مبسوط شيخ طوسى « 4 » همچنين برمىآيد و شايد علت آن اين باشد كه از كلمهء « نفى » در آيهء شريفه ، حبس فهميده‌اند و روايت عيّاشى از امام جواد - عليه السلام - و روايت مسند زيد هم آن را تأييد مىكنند . ولى بسيارى به مضمون روايت عمل نكرده‌اند ؛ زيرا سند آن ضعيف است و با روايات ديگر كه سند و دلالتشان قوىتر است ، تعارض دارد و چنان كه صاحب جواهر استظهار كرده است احتمال تقيّه هم در آن مىرود . « 5 » آراى ديگر مذاهب 5 . مدوّنة الكبرى : من اشكالى نمىبينم اگر با كسى كه با عصا يا هر چيزى ديگر خروج مىكند و با آن حالت دستگير مىشود در حالى كه ناامنى نكرده و مالى نگرفته و قتلى مرتكب نشده است با آسان‌ترين روش رفتار شود . گفتم : آسان‌ترين آن نزد مالك چيست ؟ گفت : آسان‌ترين و سبك‌ترين آن اين است كه تازيانه بخورد و تبعيد شود و در آنجا ( تبعيدگاه ) به زندان افتد . گفتم : اگر چنين شخصى در شهر دستگير شود به كجا تبعيد مىشود ؟ گفت : عمر بن عبد العزيز از شهر به دره تبعيد كرد و من از مالك در اين باره چيزى نشنيدم جز اين كه وى گفت : گاهى كسى نزد ما به فدك يا خيبر تبعيد مىشد و آنجا زندانى داشتند كه او را زندانى مىكردند . گفتم : تا چه مدت در آنجا زندانى شود ؟ گفت : مالك گفته است : زندانى مىشود تا معلوم شود كه توبه كرده است . « 6 » 6 . موصلى : هرگاه دسته‌اى يا فردى براى راهزنى بيرون آمد و پيش از عمل دستگير شد ، امام زندانش مىكند تا توبه كند . « 7 » 7 . ابن تيميه : اگر امام بفهمد دسته‌اى راه را ناامن كرده‌اند ، ولى مال و جانى را نگرفته‌اند ، آنان را با زندان يا ديگر چيز ، تعزير مىكند . « 8 »

--> ( 1 ) . غنية النزوع ، ص 202 . ( 2 ) . اشارة السبق ، ص 144 . ( 3 ) . جامع للشرائع ، ص 241 . ( 4 ) . ج 8 ، ص 48 . ( 5 ) . جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 593 . ( 6 ) . ج 6 ، ص 298 . ( 7 ) . اختيار ، ج 4 ، ص 114 . ( 8 ) . منهاج السنه ، ص 532 .