فصل دوم حبس مربوط به دزدى 1 . حبس كسى كه براى بار سوم دست به دزدى زده از مسائلى كه اماميه بر آن اتفاق دارند اين است كه دزد پس از اين كه بار اوّل دستش و بار دوم پايش قطع شد ، اگر بار سوم دزدى كرد ، زندانى مىشود و برخى از اهل سنّت ، مانند شعبى ، حسن ، نخعى ، زهرى ، حماد و ثورى - بنابر نقل مغنى - بصرى در تفريع و كاشانى در بدائع الصنائع بلكه حنفيه - آن طور كه در الفقه على المذاهب الأربعة است - چنين گفته‌اند و در اين باره ، ادلّهء زيادى - كه به سر حدّ استفاضه مىرسد - وارد شده است . ولى بحث در اين است كه آيا تا ابد در زندان مىماند ، يا اگر توبه كرد آزاد مىشود ، يا بسته به صلاحديد امام است ؟ از آراى شيخ مفيد ، سيّد مرتضى ، ديلمى و ديگران برمىآيد كه اگر توبه كرد آزاد مىشود كه در بخش دوم كتاب ، سخن از آن به ميان خواهد آمد . روايات 1 . علي بن إبراهيم ، عن أبيه و عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد جميعا ، عن ابن أبي نجران ، عن عاصم بن حميد ، عن محمد بن قيس ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : قضى أمير المؤمنين عليه السّلام في السارق إذا سرق قطعت يمينه ، و إذا سرق مرّة أخرى قطعت رجله اليسرى ، ثم إذا سرق مرّة اخرى سجنته و تركت رجله اليمنى يمشي عليها إلى الغائط و يده اليسرى يأكل بها و يستنجي بها ، و قال : إنّي لأستحيي من اللّه أن أتركه لا ينتفع بشيء و لكنّني أسجنه حتّى يموت في السجن ؛ « 1 »

--> ( 1 ) . كافى ، ج 7 ، ص 222 ، ح 4 ؛ وسائل الشيعة ( به نقل از : كافى ) ، ج 18 ، ص 492 ، ح 1 ؛ بحار الانوار ( به نقل از : علل الشرائع ) ، ج 76 ، ص 185 ، ح 13 .