الشيخ نجم الدين الطبسي ( مترجم : ابهرى ، معزى ، رمضانى )
113
موارد السجن في النصوص والفتاوى ( حقوق زندانى و موارد زندان در اسلام ) ( فارسى )
امام باقر - عليه السلام - فرمود : امير المؤمنين - عليه السلام - در مورد دزد چنين حكم كرد : وقتى دزدى كرد دست راستش را مىبرم و اگر بار ديگر دزدى كرد پاى چپش را قطع مىكنم و اگر بار سوم دزدى كرد وى را به زندان مىافكنم و پاى راستش را مىگذارم تا با آن قضاى حاجت كند و دست چپش را مىگذارم تا با آن بخورد و تطهير كند و فرمود : من از خدا خجالت مىكشم او را به گونهاى رها كنم كه هيچكارى از دستش نيايد ، ولى من او را زندانى مىكنم تا در زندان بميرد . مجلسى مىگويد : اين حديث حسن و همانند صحيح است . « 1 » شيخ در تهذيب الاحكام آن را از كلينى روايت كرده است . « 2 » 2 . حميد بن زياد ، عن الحسن بن محمد بن سماعة ، عن غير واحد ، عن أبان بن عثمان ، عن زرارة ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : . . . و سألته إن هو سرق بعد قطع اليد و الرجل ؟ فقال : أستودعه السجن أبدا و أغني عن الناس شرّه ؛ « 3 » زراره از امام باقر - عليه السلام - روايت كرد كه از آن حضرت پرسيدم : اگر پس از قطع دست و پا ، دزدى كرد ؟ فرمود : او را به زندان مىسپارم و مردم را از شرّش آسوده مىسازم . شيخ طوسى اين حديث را از كلينى در تهذيب الاحكام آورده است . « 4 » مجلسى گفته است : حديث ، مرسل و همانند موثق است . « 5 » نظر نگارنده : روايت مرسل است ؛ زيرا در سند آن « عن غير واحد » است كه مشخص نيست راوى چه كسى است ، مگر بر مبناى استاد ما و ديگران كه آن را همانند مستفيض مىدانند ؛ زيرا راوى بيش از يك تن است . 3 . عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمد بن خالد ، عن عثمان بن عيسى ، عن سماعة بن مهران ، قال ، قال : إذا أخذ السارق قطعت يده من وسط الكفّ ، فإن عاد قطعت رجله من وسط القدم ، فإن عاد أستودع السجن ، فإن سرق في السجن قتل ؛ « 6 »
--> ( 1 ) . مرآة العقول ، ج 23 ، ص 344 . ( 2 ) . تهذيب الاحكام ؛ ج 10 ، ص 103 ، ح 19 . ( 3 ) . كافى ، ج 7 ، ص 222 ، ح 3 ؛ نك : علل الشرائع ، ج 2 ، ص 536 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعة ( به نقل از : كافى ) ، ج 18 ، ص 492 ، ح 2 ؛ بحار الانوار ، ج 76 ، ص 184 ، ح 12 . ( 4 ) . ج 10 ، ص 104 ، ح 20 . ( 5 ) . مرآة العقول ، ح 23 ، ص 344 ؛ ملاذ الاخيار ، ج 16 ، ص 202 . ( 6 ) . كافى ، ج 7 ، ص 223 ، ح 8 ؛ نك : تفسير عيّاشى ، ج 1 ، ص 318 ، ح 105 ؛ بحار الانوار ، ج 76 ، ص 190 ، ح 36 .