از اخوان بگيرد و در سعادت اخوت و صداقت بر روى خويش بگشايد و راه بهشت پيش گيرد ، و هر كه در خويش آن قوت و توفيق و ثبات قدم نمىيابد ، ثبات جمعيت اين سلسله را دعا كند تا به بركت ايشان فيضى به او برسد و چون عدد اين سلسله بسيار شود ، هر يك را ، احقاق همه حقوق دشوار گردد ، بايد كه هر پنج و شش كه با يكديگر محشور مىباشند اداى حقوق يكديگر را لازم شمرند ، و با ديگران ، بعضى حقوق كه متعسر است ، اسقاط نمايند تا كار به حرج و ضيق نه انجامد ، بلكه هر دو كس را كه با هم مناسبتى تام و اتحادى كامل باشد ، ايفاى جميع حقوق لازم است و با بقيّه پنج و شش آنچه ميسر شود ، به فعل بايد آورد . بنابر اين ، مراتب الفت سه مىشود : يكى الفت اخص و آن در ميان دو كس متحقق مىتواند شد و بس ، و اشاره به اين مرتبه است آنچه حكما گفته‌اند : دوست تو آن نيست كه در حقيقت عين تو باشد و در صورت غير . دوم : الفت خاص و آن در ميان پنج و شش مىتواند بود نه زياده . سيم : الفت عالم و آن در ميان مجموع سلسله تحقق مىتواند يافت ، و هر چند عدد كمتر مىشود ، حقوق بيشتر شود و از حق اللّه بحت ، چيزى كم نمىتواند شد و حقوق ديگر را در مراتب ثلث اخوان خود تعيين خواهند فرمود ، و از جمله حقوقى كه ما ذكر كرديم و اگر بر آن نيز چيزى افزايند مختارند . و بايد كه از جمله حقوق ملتزمه ، تصافح باشد يعنى گرفتن دست يكديگر كه كنايه است از صفاى خاطر از غبار ملالى نسبت به يكديگر ، چه در حديث آمده كه « هر گاه دو مؤمن به يكديگر رسند و دست يكديگر را بگيرند ،