گناهاى از ايشان فرو ريزد ، چنان كه برگ درختان در ايام خزان » « 1 » . و از آن جمله ، دعاى يكديگر باشد خصوصا در مظان اجابت ، چه دعا در حق غير به يقين مستجاب است ، و داعى دو مثل مدعّو له مىدهند و اگر هر يك از ايشان همه را به تفصيل در دعا ياد كند ، بعنوان القابى كه به آن ملقب‌اند ، بهتر باشد چه در حديث آمده كه « هر كه چهل مؤمن را دعا كند ، اولا و بعد از آن خود را دعا كند ، آن دعا مستجاب گردد » . و ما چهل و يك لقب وضع كرده‌ايم از القابى كه به اسم مشتبه نشود و بر زبان سبك باشد ، چنان كه زياده از دو حركت نداشته باشد و از حق سبحانه و تعالى طلبيده‌ايم كه همه اينها را موضوع له مناسب از اخوان بهم رسد و تا حال قريب به بيست بهم رسيده - و نرجوا من اللّه تعالى كمال العدد انشاء اللّه تعالى و لنذكرها على ترتيب الحروف و هي هذه : الفت ، امن ، انس ، تسليم ، تقوى ، ثنا ، حلم ، حمد ، حيا ، خلق ، خير ، ذكا ، ذوق ، رجا ، رشاد ، رشد ، رفق ، روح ، زهد ، سخا ، سداد ، شوق ، صدق ، صفا ، اصلاح ، صواب ، ظفر ، عرفان ، عشق ، فرح ، فلاح ، فوز ، فيض ، قدس ، قرب ، نجات ، نشاط ، نقا ، و داد ، ورع ، هدى . جمع اللّه شملهم على الطاعة و رزقهم من محمد و أهل بيته الشفاعة . خاتمه : در ذكر غزلى كه مؤلف را رو داده در معنى الفت و ترغيب بدين امر شريف بعد از انقضاى مدتى از زمان تأليف ، و هو هذا :

--> ( 1 ) - الكافى ج 2 ص 179 باب المصاحفة : عن ابي جعفر عليه السلام . . . اما علمت ما في المصاحفة ان المؤمنين يلتقيان فيصافح احدهما صاحبه فما تزال الذنوب تتحاتّ عنهما كما يتحاتّ الورق عن الشجر و اللّه ينظر اليهما حتى يفترقا .