و باز امر فرموده كه در هر هفته يك نوبت همه اهل شهر ، در يك موضع جمع شوند و نماز جمعه به جماعت ادا نمايند تا موالفت و موانست ميان تمام اهل شهر حاصل گردد . و باز فرموده كه در هر سال دو نوبت اهل شهر و رساتيق ، تمام در صحراى وسيع مجتمع گردند و نماز عيد به جماعت ادا كنند تا به واسطهء آن اجتماع عام ، ميانه اهل شهر و رساتيق ، انس و الفت پيدا شود و با يكديگر آشنا شوند . و باز از براى حصول اين محبت و مودت ميانه اهل و ارباب بلاد بعيده و اقاليم مختلفه ، حكم فرموده كه همه مكلفين ذكرا كان او انثى ، بايد كه در مدت عمر خود در وقتى معين يك بار در شريف‌ترين امكنه كه عبارت از بقعهء تواند بود كه مولد و منشأ حضرت خاتم است ، جمع شوند تا ميان جميع افراد امت موانست و مودت حاصل شود و تخصيص آن بقعهء شريفه از براى حصول اين غرض ، بنا بر آنست كه از مشاهده آن موطن ، افراد امت تذكر شارع و ازدياد محبت و مودت اهل بيت آن سرور كه به فحواى كريمهء « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » « 1 » مزد رسالت تواند بود ، حاصل شود ، و عظمت و احترام سيد الانام نزد ملك علام ايشانرا متيقن گردد . و از اينجا بر لبيب متفطن ظاهر مىشود كه غرض شارع در جميع تكاليف شرعيه ، تحصيل اين نوع الفتى است كه مستحفظ نظام كل عالم تواند بود ، و لهذا بعضى از حكما گفته‌اند كه همچنانكه دعوت جميع انبياء از حيثيت علم ، اثبات توحيد پروردگار است و نفى شريك از او ، از روى عمل نيز به حصول وحدت راجع مىگردد .

--> ( 1 ) - شورى / 23 .