27 - من جار ملكه عظم هلكه 8030 . 28 - من خانه وزيره فسد تدبيره 8054 . 29 - من خاف سوطك تمنّى موتك 8060 . 30 - من وثق بإحسانك أشفق على سلطانك 8061 . 31 - من اجترأ على السلطان فقد تعرّض للهوان 8537 . 32 - من خان سلطانه بطل أمانه 8614 . 33 - من عدل في سلطانه استغنى عن أعوانه 8669 . 34 - من أشفق على سلطانه قصّر عن عدوانه 8670 . 27 - هر كه پادشاهى او جائر باشد ( يا هر كه به ملك يمين و بنده خود ستم نمايد ) هلاكت او بزرگ باشد . 28 - هر كه وزيرش به او خيانت كند تدبيرش فاسد گردد . 29 - هر كه از تازيانه ( و بدرفتارى ) تو بترسد آرزوى مرگ تو را كند . 30 - هر كه اعتماد به احسان ( و خوشرفتارى ) تو داشته باشد بر ( نقصان و زوال ) سلطنت تو بترسد ( يعنى آرزوى بقاء آن داشته باشد ) . 31 - هر كه ( از رعيت ) بر پادشاه جرأت و دليرى كند در حقيقت متعرض خوارى گرديده است . 32 - هر كه بسلطان خود خيانت كند امان و ايمنى او باطل شود ( يعنى گرفتار خشم او شود ، البته اين گونه امور قهرى است ولى نمى رساند كه اگر پادشاه جبار بود مردم وظيفه سكوت داشته باشند ) . 33 - هر كه در سلطنت و پادشاهى خود عدالت نمايد از يارى كنندگانش مستغنى شود . 34 - هر كه بر سلطنت خود بترسد ، دشمنى خود را كوتاه كند ( تا كسى متعرض حكومت و سلطنت او نشود ) .