63 - فالقلوب لاهية من رشدها ، قاسية عن حظّها ، سالكة في غير مضمارها ، كأنّ المعنيّ سواها ، و كأنّ الحظّ في إحراز دنياها 6583 . 64 - فيا لها مواعظ شافية لو صادفت قلوبا زاكية و أسماعا واعية ، و آراء عازمة 6590 . 65 - منهم تخرج الفتنة ، و إليهم تأوي الخطيئة ، يردّون من شذّ عنها فيها ، و يسوقون من تأخّر عنها إليها 9852 . 66 - فلئن أمر الباطل لقديما فعل ، و لئن قلّ الحقّ لربّما و لعلّ ، لقلّما 63 - ( حضرت از اهل عصر خود گله مىكند چنان كه در خطبهء مشهوره غرّاء نهج البلاغه بيان شده كه مى فرمايد : ) پس دلها از راه راست و درست خود غافل بوده ، و از بهره خويش سخت بوده ، در غير ميدان مسابقه خود رونده‌اند ، گويا غير آنها قصد شده است ، و گوئى بهره و نصيب در جمع كردن دنياى خود است . 64 - ( از تتمه همين خطبه است ) اى كاش پندهاى شفا دهنده ، با دلهاى پاكيزه ، و گوشهاى نگهدارنده ، و رأيهاى تصميم گيرنده ، برخورد مى كرد ( يعنى جاى تعجب است كه مردم براى استماع اينها حاضر نمى شوند ، و يا اگر برخورد مىكند به دلهاى وارونه ، و گوشهاى ناشنوا ، و رأيهاى بدون تصميم و اراده مصادف مىشود ، پس جاى تأسف است ) . 65 - ( اين فراز تتمهء كلامى است كه حضرت از آينده خبر داده كه زمانى بر مردم خواهد آمد كه در ميانشان از قرآن باقى نخواند ماند مگر رسم آن ، و از اسلام مگر اسم آن . . . تا آنكه مى فرمايد : ) از آنان فتنه بيرون آمده ، و بسوى آنها گناه فرود آيد ، هر كه را كه از آن ( فتنه و گناه ) بيرون باشد در آن برگردانده ، و هر كه از آن عقب افتاده به سوى آن سوق دهند . 66 - ( اين تتمه كلامى است از خطبه 16 - نهج البلاغه كه در وقت بيعت با مردم در مدينه فرموده است ) پس اگر ( در اين زمان ) باطل بسيار شده ( از آن تعجبى