18 - هدر فنيق الباطل بعد كظوم ، وصال الدّهر صيال السّبع العقور 10040 . 19 - و الّذي فلق الحبّة ، و برى ء النّسمة ، ليظهرنّ عليكم قوم ، يضربون الهام على تأويل القرآن كما بدأكم محمّد على تنزيله ، ذلكم حكم من الرّحمن عليكم في آخر الزّمان 10102 . 20 - لا تقتحموا ما استقبلتم من فور ( نار ) الفتنة و أميطوا عن سننها ، و خلّوا قصد السّبيل لها 10379 . 21 - يعطف الهوى على الهدى إذا عطفوا الهدى على الهوى ، و يعطف 18 - ( تتمه كلامى است كه حضرت در خطبه 107 در ذكر ملاحم و احوال مردم آخر زمان يا در عصر خود بيان داشته است ) بعد از خاموشى فنيق ( شتر عزيز و گرامى ) به صدا در آيد ( طغيان و فتنه بسيار ، و دعوت كننده به راه حق كم شود ) و روزگار حمله آورد ، مانند حمله درنده گزنده ( خونريزى بسيار شود ) . 19 - سوگند به كسى كه دانه را پديد آورده و يا شكافته ، و تن بنده را آفريده ، هر آينه بر شما دسته‌اى آشكار شوند كه سرها را بر تأويل قرآن زده چنان كه ( حضرت ) محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر تنزيل قرآن ابتداء نمود ، اين حكمى است از ( خداى ) رحمن بر شما در آخر زمان . 20 - ( تتمه كلامى است از خطبه 229 نهج البلاغه كه به ذكر ملاحم اختصاص دارد ) بى فكر و بى رويه آنچه را كه به آن رو كرده از روى فتنه ( كه بر سر راه شما باشد ) داخل نشويد ، و از راه آشكار آن كناره كنيد ، و ميانهء راه را براى آن خالى گذاريد ( كه فتنه شما را فرا نگيرد ) . 21 - ( اين فرازها در خطبه 138 - نهج البلاغه در ذكر ملاحم ايراد شده كه به ظهور حضرت قائم - ارواحنا لتراب مقدمه الفداء - اشاره گرديده چنان كه از محقق بحرانى و ابن ابى الحديد نقل گرديده است ) هواى نفس را به هدايت بر مى گرداند هنگامى كه