و الأرض و ما بينهما باطلا ، ذلك ظنّ الّذين كفروا فويل للّذين كفروا من النّار 3649 . المتكلم 1 - للمتكلّم أوقات 7320 . 2 - لقد طرت شكيرا ، و هدرت صقبا ( سقبا ) 7348 . نفرموده ، و آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست به باطل نيافريده ، آن گمان كسانى است كه كافر گشته ، پس واى براى افرادى كه كافر شده‌اند از آتش ، ( پس از بازگشت از جنگ صفين مرد شامى از آن حضرت سؤال كرد : آيا رفتن ما به جنگ اهل شام به قضاء و قدر الهى بود حضرت فرمود : سوگند به خدائى كه دانه را از زير خاك شكافت ، و انسان را آفريد ، به جائى گام ننهاده ، و به درهّ‌اى سرازير نشديم مگر به قضاء و قدر الهى ، شامى گفت : پس رنج ما در اين سفر پاداشى ندارد چون به اختيار نبوده حضرت فرمود : خداوند پاداش شما را كه در رفتنتان مى رفتيد ، و در بازگشتتان كه بر مى گشتيد بزرگ داشته ، و در هيچ حال مجبور نبوديد ، مرد شامى گفت : چگونه امكان دارد با اين كه قضاء و قدر ما را مى ميراند امام - عليه السلام - بعد از سخن دراز فرمود : واى بر تو شايد تو قضاء و قدر لازم را گمان كردى ، اگر چنين بود پاداش و كيفر نادرست بود ، و نويد به بهشت و بيم از آتش ساقط مى گشت ، آن گاه مطالب بالا را بيان فرمود ) . سخنگو 1 - براى سخنگو اوقاتى است ( مخصوص از نظر مكان و زمان ) 2 - ( حضرت اين عبارت را چنان كه در حكمت 394 نهج البلاغه است در برابر كسى گفته كه در نزد آن بزرگوار اظهار لحيه كرده از خود بالاتر سخن گفته ) همانا در حقيقت پرواز كردى پيش از پر در آوردن و بانگ شتر زدى هنگام بچه بودن ( در اينجا حضرت او را به دو موجود كوچك ( جوجه و بچه شتر ) تشبيه نموده است ) .