عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

1031

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

المدّة 3499 . 11 - إنّ المغبون من غبن عمره ، و إنّ المغبوط من أنفذ عمره في طاعة ربهّ 3502 . 12 - العمر أنفاس معدّدة 535 . 13 - كيف يفرح بعمر تنقصه السّاعات 6983 . 14 - ليس شيء أعزّ من الكبريت الأحمر إلّا ما بقي من عمر المؤمن 7525 . 15 - من طال عمره كثرت مصائبه 8268 . 16 - من طال عمره فجع بأعزتّه و أحباّئه 8384 . كرده ، و ساعتى آن را خراب و منهدم مى سازد ، هر آينه به كوتاهى مدّت سزاوار است ( بنا بر اين بايد به كار آخرت پرداخت كه آن پاينده است ) . 11 - براستى كه مغبون و زيانكار كسى است كه از نظر عمر مغبون باشد ( يعنى در مصرف عمر به اندازه ارزش آن چيزى عائدش نشده ، و در معامله‌اش زيان ديده باشد ) و مغبوط ( يعنى كسى كه مردم مثل حال او را آرزو كنند ) كسى است كه عمر خود را در طاعت پروردگارش به كار برده و فانى نموده است . 12 - عمر نفس هاى شمرده شده است ( يعنى نبايد آن را بيهوده صرف كرد ) . 13 - چگونه به عمرى خوشحالى شود كه ساعت ها آن را كم مىكند 14 - چيزى از كبريت احمر ( ياقوت سرخ يا طلاى خالص ) كمياب تر و عزيزتر نيست مگر آنچه كه از عمر مؤمن باقى مانده باشد . 15 - هر كه عمرش طولانى شود مصائب او بسيار شود ( چون هر لحظه مصيبتى تازه بر آدمى عارض گردد ) . 16 - هر كه عمرش طولانى باشد به عزيزان و دوستانش دردناك شود ( يعنى همه را از دست دهد ، بنا بر اين خيلى عمر طولانى پر ارزش نيست ) .