و هو مدبر ، فإنّ إدباره يكفيك أمره 10306 . 27 - لا تنابذ عدوّك ، و لا تقرّع صديقك ، و اقبل العذر ، و إن كان كذبا و دع الجواب عن قدرة و إن كان لك 10358 . 28 - إذا أبغضت فلا تهجر 3980 . 29 - ليكن أبغض النّاس إليك و أبعدهم منك أطلبهم لمعايب النّاس 7378 . 30 - من أبغضك أغراك 7719 . 31 - إنّما سمّي العدوّ عدوّا لأنهّ يعدو عليك ، فمن داهنك في معايبك فهو العدوّ العادي عليك 3876 . نتوانى او را دفع كنى ) و متعرض او مشو در حال ادبار ، زيرا ادبار او كارش را كفايت مى نمايد ، ( يعنى همان او را بس است نيازى به تعرض تو نيست ) . 27 - با دشمن خود دشمنى را آشكار مكن ، و دوستت را سرزنش مفرما ، و عذر پذير باش هر چند دروغ باشد ، و جواب را با توانائى واگذار ، هر چند داراى جواب باشى . 28 - هر گاه دشمن دارى كناره گيرى مكن ( يعنى با وجود دشمنى بالكل مبر بلكه راهى براى دوستى بگذار ) . 29 - بايد دشمن ترين مردم بسوى تو و دورترين آنها از تو جستجو كننده‌ترين آنها باشد نسبت به عيبهاى مردم . 30 - هر كه تو را دشمن دارد تو را ( در كارهاى بد ) ترغيب نمايد و گول زند . 31 - جز اين نيست كه دشمن دشمن ناميده شده براى اين كه بر تو ستم مىكند ، بنا بر اين هر كه با تو در عيب مداهنه كند ( يعنى عيبهاى تو را پنهان نمايد تا روزى به رخ كشد ) پس او دشمنى است ستم كننده بر تو .