124 - من أفضل الحزم ، الصّبر على النّوائب 9314 . 125 - من علامات حسن السّجيّة الصّبر على البليّة 9446 . 126 - ما أصيب من صبر 9457 . 127 - ما خاب من لزم الصّبر 9459 . 128 - ما حصل الأجر به مثل الصّبر 9547 . 129 - ما صبرت عنه خير ممّا التذذت به 9597 . 130 - ما أحسن بالإنسان أن يصبر عمّا يشتهي 9648 . 131 - ما صبّرك أيّها المبتلى على دائك ، و جلّدك على مصائبك ، و عزّاك عن البكاء على نفسك 9682 . 124 - از افزونترين دور انديشى صبر مصيبت هاست . 125 - از نشانه‌هاى نيكوئى خلق و خوى شكيبائى بر بلاست . 126 - مصيبت زده نيست كسى كه شكيبائى نمايد ( يعنى گويا بر او مصيبتى وارد نشده است ) . 127 - نااميد نگردد هر كه ملازم صبر باشد ( و از آن جدا نشود ) . 128 - اجر و پاداش به چيزى مانند صبر حاصل نخواهد گرديد . 129 - آنچه از آن صبر نمائى بهتر است از آنچه به آن لذت برى ( زيرا در قسم اول اجر و پاداش داشته و در قسم دوم امكان معصيت و يا افتادن در مهلكه هست ) . 130 - چه نيكوست براى انسان كه بر آنچه خواهش آن دارد صبر نمايد ( و آن را به كار نبرد ) . 131 - چه چيز تو را اى مبتلا بر دردت وادار به صبر نموده ، و بر مصائب خود دلير ساخته ، و از گريه بر نفست تسلّى بخش گرديده است ( اين فراز نيز تتمهء كلامى است كه حضرت در هنگامى خواندن آيهء مباركه : يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ فرموده چنان كه در كلام 214 نهج البلاغه ذكر شده است از اين خطبه