10 - من رجاك فلا تخيّب أمله 8067 . 11 - من لم تعرف الكرم من طبعه فلا ترجه 8975 . 12 - من ذا الّذي يرجو فضلك إذا قطعت ذوي رحمك 9058 . 13 - من جعل اللّه سبحانه موئل رجائه كفاه أمر دينه و دنياه 9070 . 14 - من هانت عليه نفسه فلا ترج خيره 9087 . 15 - من كفّ شرهّ فارج خيره 9198 . 16 - لا ترج إلّا ربّك 10162 . 17 - لا ترج ما تعنّف برجائك 10180 . گردد ( كه نبايد فريب خورد ) . 10 - هر كه به تو اميدوار بود اميد و آرزويش را نوميد مساز ( مثل اين كه اميد دارد به او احسانى كنى به او احسان نما و . . . ) 11 - هر كه كرم را از طبع و خوى او نشناسى به او اميدوار مباش . 12 - كيست اميدوار فضل و احسان تو هرگاه تو از صاحبان خويشى ( و فاميل و بستگان ) خود ببرى . 13 - هر كه خداى سبحان را محل بازگشت اميد خود قرار دهد امر دين و دنيايش را كفايت نمايد . 14 - هر كه نفسش پيش او خوار باشد ( و در كامل گردانيدن آن اهتمام نورزد و نسبت به آن بى تفاوت باشد ) پس اميد خير از او نداشته باش . 15 - هر كه شر و بدى خود را باز دارد ، اميد خير او را داشته باش . 16 - اميدوار مباش مگر به پروردگار خود . 17 - آنچه را كه نسبت به اميد آن سرزنش شوى ( مثل اميد به چيزى كه در شأن و مقام آدمى نيست ) اميدوار مباش .