من الآخرة بأعلى همتّه 9686 . 354 - ما أقرب الدّنيا من الذّهاب ، و الشّيب من الشّباب ، و الشّكّ من الارتياب 9689 . 355 - مرارة الدّنيا حلاوة الآخرة 9793 . 356 - مصاحب الدّنيا هدف النّوائب و الغير 9798 . 357 - مثل الدّنيا كظلّك ، إن وقفت وقف ، و إن طلبته بعد 9818 . 358 - مثل الدّنيا كمثل الحيّة ، ليّن مسّها ، و السّمّ القاتل في جوفها ، يهوي إليها الغرّ الجاهل ، و يحذرها اللّبيب العاقل 9834 . همت والاى خود به آخرت رسيده است نخواهد بود ( در نهج البلاغه حكمت 362 در ضمن گفتار خود حضرت اين فراز را بيان داشته است ، فرقى كه دارد اين است كه جمله « أعلى همته و أدنى سهمته » بر عكس است و ترجمه چنين مىشود : مغرورى كه از دنيا به بالاترين همت خود رسيده مانند ديگرى كه از آخرت به كمترين حصه خود پيروز گشته است نخواهد بود ) . 354 - چه نزديك است دنيا به رفتن ( و زوال ) ، و پيرى به جوانى ، و شك به تردّد ( بنا بر اين آدمى بايد نسبت به دنيا حريص نبوده ، و قدر جوانى را دانسته ، و در عقايد مذهبى از شك دورى نموده كه باعث ترديد در عقيده گشته ، در نتيجه ايمان ناقص بلكه زائل خواهد شد ) . 355 - تلخى دنيا ( سبب ) شيرينى آخرت خواهد شد ( پس نبايد آدمى از مصائب و بليات كراهت داشته باشد ) . 356 - همراه و رفيق دنيا نشانه ( و هدف تيرهاى ) مصائب و حوادث است . 357 - مثل دنيا مانند سايه تست اگر توقف كنى بايستد و چون آن را طلب نمايى دور شود . 358 - مثل دنيا مانند ماريست كه دست ماليدن به آن نرم ، و سمّ كشنده در