140 - الرّغبة في الدّنيا توجب المقت 1201 . 141 - الدّنيا كيوم مضى ، و شهر انقضى 1205 . 142 - الدّنيا دار الغرباء ، و موطن الأشقياء 1206 . 143 - الوله بالدّنيا أعظم فتنة 1210 . 144 - الدّولة كما تقبل تدبر 1226 . 145 - الدّنيا كما تجبر تكسر 1227 . 146 - أسباب الدّنيا منقطعة ، و عواريها مرتجعة 1365 . 147 - الدّنيا حلم ، و الاغترار بها ندم 1384 . 148 - الدّنيا سمّ يأكله ( اكله ) من لا يعرفه 1411 . 149 - الدّنيا معدن الشّرّ ، و محلّ الغرور 1473 . 140 - رغبت در دنيا موجب دشمنى است . 141 - دنيا مانند روزيست كه رفته ، و ماهى است كه بسر آمده باشد . 142 - دنيا خانه غريبان و وطن بدبختان است . 143 - شيفته شدن به دنيا عظيم ترين فتنه است . 144 - ثروت دنيا ( و آنچه از مال متداول بين مردم است ) چنان كه رو مىكند پشت مى نمايد . 145 - دنيا همان طورى كه اصلاح شكستگى مىكند مى شكند . 146 - اسباب و وسيله‌هاى امور دنيا منقطع و عاريه‌هاى آن ( مانند مال و ثروت و مقام و . . . كه مدتى نزد انسان است بعد به ديگرى منتقل مى گردد ) برگشت كننده است . 147 - دنيا خوابى است ، و فريفته شدن به آن پشيمانى است . 148 - دنيا زهر و سمّ است ، كسى آن را مى خورد كه نمى شناسد آن را . 149 - دنيا كان بدى و جايگاه فريب است .