150 - إن عقلت أمرك ، أو أصبت معرفة نفسك فأعرض عن الدّنيا ، و ازهد فيها ، فإنّها دار الأشقياء ، و ليست بدار السّعداء ، بهجتها زور ، و زينتها غرور ، و سحائبها متقشّعة ، و مواهبها مرتجعة 3733 . 151 - إن كنتم للنّعيم طالبين فأعتقوا أنفسكم من دار الشّقاء 3745 . 152 - إن كنتم تحبّون اللّه فأخرجوا من قلوبكم حبّ الدّنيا 3747 . 153 - إن جعلت دنياك تبعا لدينك أحرزت دينك و دنياك ، و كنت في الآخرة من الفائزين 3751 . 154 - إنّي طلّقت الدّنيا ثلاثا بتاتا لا رجعة لي فيها ، و ألقيت حبلها على غاربها 3782 . 150 - اگر كار خود را در يافته يا به شناخت نفس خود رسيده‌اى پس از دنيا اعراض كرده و در آن بى رغبت باش ، زيرا كه آن سراى بدبختان بوده ، و خانه نيكبختان نمى باشد ، طراوت و نيكويى آن دروغ ، و آرايشش فريب و ابرهاى آن پراكنده ، و بخششهايش برگردنده و باز گرفتنى است . 151 - اگر شما طالب نعمت ( اخروى ) هستيد پس نفسهاى خود را از سراى بدبختى آزاد سازيد . 152 - اگر شما چنين هستيد كه خدا را دوست داريد پس از دلهاى خود دوستى دنيا را بيرون سازيد . 153 - اگر دنيايت را پيرو دينت قرار دهى دين و دنيايت را جمع نمودى . ( يعنى هر دو را حفظ كردى ) و در آخرت از پيروزمندان خواهى بود . 154 - براستى كه من دنيا را سه طلاقه نمودم طلاق بائنى كه براى من در آن بازگشتى نيست ، و من ريسمان آن را بر دوش آن انداختم . ( كنايه از اين است كه هرگز من نزديك آن نشده ، و هرگز نزديك آن نخواهم شد ، و لذا مى گويد من ريسمان آن را به گردنش انداختم ، يعنى هر جا مى خواهد برود ديگر به آن كارى ندارم ) .