94 - هيهات لولا التّقى لكنت أدهى العرب 10041 . 95 - ما أنكرت اللّه تعالى منذ عرفته 9481 . 96 - ما شككت في الحقّ مذ أريته 9482 . 97 - ما كذبت و لا كذّبت 9483 . 98 - ما ضللت و لا ضلّ بي 9484 . 99 - ما نزلت آية إلّا و قد علمت فيما نزلت و أين نزلت ، في نهار ، أو ليل ، في جبل ، أو سهل ، و إنّ ربّي وهب لي قلبا عقولا ، و لسانا قؤولا 9677 . 94 - ( اين نظير تتمه كلامى است كه حضرت در خطبه 191 نهج البلاغه در رد تدبير معاويه فرموده كه اگر مكر و بى وفائى نكوهيده نبود من زيرك ترين مردم بودم و در اينجا چنين فرموده : ) دور است اين اگر تقوا لازم نمى بود من مكارترين و زيركترين عرب بودم . 95 - من خداى تعالى را از وقتى كه او را شناخته‌ام انكار ننمودم ( يعنى ديگران آلوده به كفر و ظلم و جنايت بوده‌اند اما من ، نه ) . 96 - من در حق ( تعالى ) از وقتى كه به من نشان داده شد ( و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم او را به من معرفى فرمود ) شك ننموده‌ام . 97 - من ( هرگز ) دروغ نگفته‌ام و تكذيب هم نشده‌ام ( كه ديگران منقولات مرا تكذيب كنند ( و يا « كذبت » خوانده شود يعنى و دروغ گفته نشدم ، نهج البلاغه كلمات قصار 176 و يا « كذّبت » باشد يعنى تكذيب حقى نكرده‌ام ) . 98 - ( در نهج البلاغه اين فراز دنبال فراز پيش است كلمات 176 ) من ( هرگز ) گمراه نشدم ، و كسى بوسيله من گمراه نگرديده است . 99 - هيچ آيه‌اى نازل نگرديده ، مگر آنكه در حقيقت من مى دانم در چه باب نازل شده ، و كجا نازل گشته در روز يا شب در كوه يا هموار ، و به راستى كه پروردگارم به من دل بسيار دريافت كننده ، و زبان كامل در گويندگى بخشيده است .