16 - من قبض يده مخافة الفقر فقد تعجّل الفقر 7877 . 17 - من بخل بماله ذلّ 7921 . 18 - من بخل بما لا يملكه فقد بالغ في الرّذيلة ( بالرّذيلة ) 8846 . 19 - من يقبض يده عن عشيرته ، فإنّما يقبض يدا واحدا عنهم ، و يقبض عنه أيدي كثيرة منهم 8880 . 20 - من بخل بماله على نفسه جاد به على بعل عرسه 9088 . 21 - من بخل على المحتاج بما لديه كثر سخط اللّه عليه 9109 . 22 - ما عقد إيمانه من بخل بإحسانه 9570 . 23 - ما عقل من بخل بإحسانه 9588 . 16 - هر كه دست خود را از ترس فقر و تهيدستى ببندد و درهم كشد در حقيقت در پريشانى تعجيل نموده است . 17 - هر كه به مال خود بخيلى كند خوار گردد . 18 - هر كه به آنچه مالك آن نيست ( شايد حقوق واجبه باشد كه آدمى مالك آن نخواهد بود ) بخل بورزد در حقيقت در دنائت و پستى به نهايت رسيده است . 19 - هر كه دست خزد را از قبيله خود بهم كشد ( نسبت به آنان گرفتگى كند به خود ضرر زده زيرا ) جز اين نيست كه يك دست را از آنها بهم كشيده و از خود دستهاى بسيارى را از آنها بهم كشيده است . 20 - هر كه بر نفس خود به مالش بخيلى نمايد بر همسر همسر خود آن را ببخشد . 21 - هر كه بر نيازمند به آنچه در نزد اوست بخل ورزد خشم خدا بر او بسيار شود . 22 - ايمان خود را نبسته ( و محكم ننموده ) كسى كه به احسان خود بخل ورزد ( و خواهد رفت چنان كه اگر حيوانى را نبندند خواهد رفت ) . 23 - عاقل نيست هر كه به احسانش بخيلى كند .