است و از نافرمانى خدائى كه به او ايمان داريد پروا گيريد ) پس نعمتهاى دنيا ، براى ما و مخصوص ماست و دنيا عزيز است و زيباست و در اختيار ما و ما نبايد همچون جوكيان و راهبان ، از دنيا بگريزيم و چون حيوانى بى دست و پا بسوراخى بخزيم و درويش مآبانه ، كاسهء گدائى بدست گيريم و از كار و كوشش باز مانيم و اين همه گنجينه‌هاى طبيعت را كه براى انسان پديد آمده است معطل گذاريم ولى بايد نيروئى را كه از اين جهان برميگيريم براى بهبود همهء جهانيان به كار بريم و انرژى فراوانى را كه از طبيعت كسب مى كنيم در راه خدا يعنى راه تعاون و تكامل ، راه مردم ، و راه پرستش خدا و وصول به اهداف والاى انسانى به مصرف رسانيم كه مفهوم تقوى همين است و گرنه تباهى و ستم و گناه پديد مى آيد و نيروها بر ضد خلقها به كار مى افتد و يگانگيها و هماهنگيها به بيگانگى ها و تبهكاريها مى گرايد پيامبر مى فرمايد ( دنيا كشتزار آخرت است ) زيرا كردار ما در اين جهان مايهء حيات ما در آن جهان است و دنيا پلكان صعود ما به قلهء آخرت و پل عبور ما بفراخناى ابديت است و تا از اينجا مايه نگيريم و با شايسته‌كارى در اين جهان براى خلود در آن جهان تلاش نكنيم به بيهودگى و پوچى گرائيده‌ام آخرت زدگى و دنيا گريزى يك عامل خطرناك انحرافى است كه

--> ( 1 ) - 92 مائده