از آنها در وصول مكارم و حصول فضائل پيروى كنند ، زيرا نقشه‌هاى والاى قرآن در وجود امامان پياده شده و آنهايند كه به اين طرح آسمانى شكل مى دهند و جان مى بخشند ، و گرنه قرآن بى امام را بجنگ امام هم مى توان آورد چنان كه در صفين چنين كردند و تاريخ هم هر لحظه مىتواند تكرار شود . آنها گنجينه‌هاى رحمت رحمانند ، زيرا ناموس آفرينش و سنت خلقت بر آنست كه هر چيز با واسطه پديد آيد ، باران بوسيلهء ابر و گرمى بنور خورشيد و فرزند از پدر و مادر و بالاخره هدايت بوسيله پيشوايان . و اين امامانند كه پس از پيامبر گنجينهء علم خدايند و اسرار و حكمت و دانش راستين و حقيقتى از سوى خداى بجام جان آنها سرازير شده و بايد دانش را از آنها آموخت و راه را برهنمونى آنان يافت و براى ورود به خانه از در داخل شد به همين جهت است كه على براى شهر دانش پيامبر در است و درست اين سخن گفت پيغمبر است . آنها چون زبان بسخن گويند راست گويند كه صدق حقيقتى است ما ورائى و واقعيتى است اين جهانى و همهء پديده‌هاى طبيعت بر بنيان صدق برآمده‌اند و بر مدار صدق مى گردند و چون امامان سخن نگويند ديگر كس را يارى سخن گفتن نيست زيرا نه دانشى دارد و نه صدقى و كسى نبايد كه در سخن گفتن بر امامان و پيامبر پيشى جويد يا بلندتر از آنها حرف زند چنان كه خداوند در قرآن فرمود ( صداى خود را از صداى پيامبر بلندتر نكنيد ) زيرا او