109 - امام عليه السلام ( در ترغيب بصفات پسنديده و نكوهش خودپسندى ) فرموده است : 1 - هيچ دارائى پرسودتر از خرد نيست ( زيرا خرد سعادت دنيا و آخرت را در بر دارد ) 2 - و هيچ تنهائى ترسناكتر از خود پسندى نيست ( زيرا خود پسند مردم را از خود پست تر پنداشته آنها هم از او دورى كنند و تنها ماند ) 3 - و هيچ عقلى چون تدبير و انديشه نيست ( زيرا انديشه راه را آماده و استوار مى سازد ) 4 - و هيچ جوانمردى مانند پرهيزكارى نيست ( زيرا پرهيزكار نزد خالق و خلق عزيز و ارجمند است ) 5 - و هيچ همنشينى چون خوى نيكو نيست ( زيرا خوى نيكو دلها را بدست آورد ) 6 - و هيچ ميراثى مانند ادب و آراستگى نيست ( زيرا آراستگى شخص را محبوب مى سازد ) 7 - و هيچ پيشوايى مانند توفيق و دست يافتن به كار نيست ( زيرا توفيق شخص را به راه راست و خدا پسند مى كشاند ) 8 - و هيچ تجارت و بازرگانى مانند كردار پسنديده نيست ( زيرا نيكبختى هميشگى را در بر دارد ) 9 - و هيچ سودى مانند پاداش ( الهىّ ) نيست ( زيرا سودى است هميشگى ) 10 - و هيچ اجتناب و دورى چون ماندن در جلو شبهه ( چيز نامعلوم ) نيست ( زيرا اقدام در شبهه به حرام مى كشاند ) 11 - و هيچ پارسائى مانند بى رغبتى در حرام نيست ( زيرا بى رغبتى در حرام مستلزم آراستگى و پاكى است ) 12 - و هيچ دانشى مانند تفكّر و پيش بينى نيست ( زيرا بر اثر آن به مبدأ و معاد راه برده از گمراهى برهد ) 13 - و هيچ عبادتى مانند انجام واجبات نيست ( زيرا پاداش آن بيشتر از مستحبّات و در ترك آن عذاب و كيفر است ) 14 - و هيچ