43 - امام عليه السلام ( در نكوهش خود بينى ) فرموده است : 1 - سيئّه و بدى كه ترا اندوهگين سازد ( مانند دروغى كه بگوئى و پشيمان شوى كه چرا گفتى ) نزد خدا بهتر است از حسنه و خوبى ( مانند نماز خواندن يا روزه گرفتن ) كه ترا به خود بينى و سرفرازى وادارد ( زيرا پشيمانى گناه را بر طرف مى نمايد و خود بينى در حسنه گناهى است كه آن را تباه مى گرداند ) . 44 - امام عليه السلام ( در بارهء صفات نيكو ) فرموده است : 1 - مقام و مرتبهء مرد باندازهء همّت او است ( پس اگر بلند همّت بود ارجمند و بزرگوار و اگر پست همّت باشد خوار و زير دست است ) و راستى او باندازهء جوانمردى او است ( زيرا جوانمردى سبب مىشود كه شخص آنچه شايسته است بجا آورد و از زشتيها كه يكى از آنها دروغ است دورى گزيند ، پس اندازهء راستگويى او از جوانمرديش شناخته مىشود ) و شجاعت و دليرى او باندازهء حميّت و ننگ داشتن او است از كار زشت و ناشايسته ( پس هر چه بيشتر كار زشت را ننگ بداند شجاعت و دليرى بيشتر دارد ) و عفّت و پاكدامنى او باندازهء غيرت او است ( پس هر اندازه كه غيرت او يعنى ننگ داشتن از مشاركت با ديگرى در چيزى كه مخصوص به او نيست بيشتر باشد پاكدامنتر است ، زيرا غيرتست كه شخص را از پيروى شهوات و كارهاى ناروا باز مى دارد و او را پاكدامن نگاه مى دارد .