( سخنى نمى گويد ) مگر پس از مشورت و صلاح ديد با انديشه ، و بى خرد بيرون داده‌هاى زبان و گفتارهاى بى انديشه‌اش بر مراجعهء به انديشه و تدبّر و تأمّل در پايان كار پيشى مى گيرد ، پس به آن ماند كه زبان خردمند پيرو دل او است و دل بى خرد پيرو زبانش مى باشد ، و اين معنى بلفظ ديگر هم از آن حضرت عليه السّلام روايت شده و آن كلام آن بزرگوار است : 2 - دل احمق در دهان او است ، و زبان عاقل در دل او ، و معنى هر دو فرمايش يكى است .