31 - امام عليه السلام ( در برترى علت از معلول ) فرموده است : 1 - كنندهء كار نيكو از نيكى بهتر و كنندهء كار بد از بدى بدتر است ( زيرا كار بستهء به كنندهء آنست پس كننده از كار برتر است ) . 32 - امام عليه السلام ( در نهى از افراط و تفريط ) فرموده است : 1 - بخشنده باش ولى نه بحدّ اسراف و بى جا ( كه افراط و تجاوز از حدّ باشد ) و ميانه رو باش و سختگير مباش ( كه آن تفريط و تقصير در حدّ باشد ) . 33 - امام عليه السلام ( در دل نبستن به آرزوها ) فرموده است : 1 - برترين توانگرى و بى نيازى بدل راه ندادن آرزوها است ( زيرا آرزو انسان را نيازمند مى سازد ) . 34 - امام عليه السلام ( در زيان رنجانيدن ) فرموده است : 1 - هر كه بشتابد به چيزى كه مردم ( از آن ) مى رنجند ( بى انديشه سخنى گويد يا كارى كند كه بر خلاف ميل و خواستهء آنها باشد ) در بارهء او مى گويند چيزى را كه نمى دانند ( زيرا انسان از كسى كه رنجيد طبعا باك ندارد كه در بارهء او آنچه شنيده راست يا دروغ بيان نمايد . 35 - امام عليه السلام ( در زيان آرزوى دراز ) فرموده است : 1 - هر كه آرزو را دراز گردانيد كردار را بد نمود ( زيرا آرزوى دراز سبب بيخبرى از آخرت و واماندن از نيكبختى زندگى جاويد است ، امّا رجاء و اميدوارى باندازهء ستوده مى باشد ) .