لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ يعنى غمّ و اندوهى در زمين « مانند گرانى و خشكسالى » و در نفسهاى شما « مانند بيمارى و درويشى و مرگ فرزندان » رخ نخواهد داد مگر آنكه در لوح محفوظ نوشته شده پيش از آنكه آن نفسها را بيافرينم ، و ثبت اين امور « هر چه هم بسيار باشد » بر خدا آسان است « و اين براى آنست » تا شما بر آنچه از دستتان رفت اندوهگين نشويد و به آنچه بشما برسد شاد نگرديد ، و خدا دوست نمى دارد يعنى از رحمت خود دور مى سازد هر گردنكشى را كه « بر اثر رو آوردن دنيا » بنازد و سرفرازى نمايد ) پس ( با اينكه دانستى سود و زيان دنيا بسبب قضاء و قدر است ، چون شادى از سود و اندوه به زيان فطرىّ بشر است ) بايد شاديت به سود آخرت باشد كه ( وسيلهء آن را در دنيا ) دريافته‌اى ، و اندوهت براى براى سود آخرت از دست رفته باشد ، 2 و به آنچه از دنيا از دست رفته و اندوهگين و ناشكيبا مباش ، و بايد كوشش تو در كار بعد از مرگ باشد ( بايد سعى كنى تا وسائل آمرزش و نيكبختى زندگانى جاويد بعد از مرگ را دريابى ) .