خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
875
نهج البلاغة ( فارسى )
23 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه نزديك بدرود زندگانى به طرز وصيت و سفارش نموده پس از آنكه ابن ملجم ملعون شمشير بسر آن بزرگوار زده بود ( و در آن ترغيب بعفو او فرموده ) : 1 وصيّت و سفارش من بشما آنست كه چيزى را با خدا انباز و همتا قرار ندهيد ، و سنّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله را ضائع و تباه نسازيد ( بر خلاف دستور آن حضرت رفتار ننمائيد ) و اين دو ستون ( شرك نياوردن به خدا و رفتار طبق گفتار پيغمبر اكرم ) را بر پا نگاهداريد ( كه استوارى بناى دين مقدّس اسلام بر اين دو ستون است ) و اين دو چراغ را بيفروزيد ( تا در تاريكى نادانى و گمراهى سرگردان نشويد ) نكوهش و سرزنشى بر شما نيست . 2 من ديروز يار و همنشين شما بودم ( با تن درست و توانائى و دليرى ) و امروز براى شما عبرت و پند هستم ( با همه دلاورى و بزرگى از پا افتادهام ) و فردا از شما دور ميشوم ( مى ميرم ) اگر ماندم صاحب اختيار خون خود مى باشم ( به خواست خويش مى خواهم ابن ملجم را بكيفر رسانده يا مى بخشم ) و اگر مردم مرگ وعدهگاه من است ( اختيارى ندارم شما به وظيفهء شرعيهّء خود رفتار نمائيد ) و اگر ( خواستم او را ) ببخشم بخشش براى من طاعت و بندگى ( موجب قرب و نزديكى به رحمت خدا ) است ، و ( اگر شما خواستيد او را ببخشيد ) بخشش براى شما نيكوكارى است ، پس ( شما او را ) ببخشيد ( زيرا خداوند در قرآن كريم س 24 ى 22 مى فرمايد : أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ يعنى ) آيا دوست