خود را نگاه‌داشتند و به جائى كه بر ايشان تعيين فرموده بود قرار گرفتند ( پراكنده نشدند ) و 3 استوار گردانيد زمين را در حالى كه آب كبود بيحد و اندازه و درياى تسخير شده ( به فرمان حقّ تعالى ) آن را بر پشت دارد ، و آن دريا در برابر امر و فرمان خدا رام و در مقابل بزرگى او فروتن و از ترس او جريان و روانى او متوقّف است ، 4 و تخته سنگهاى بزرگ سخت و تپهّ‌هاى بلند و كوههاى آن را آفريد و آنها را در جاى خود استوار نموده در قرارگاه‌شان نگاه‌داشت ، پس سرهاى آنها در هوا بالا رفته و بيخهاشان در آب فرو رفت ، ( 5 ) و آن كوهها را از زمينهاى هموار و پست بلند گردانيد ، و بيخهايشان را در زمين اطرافشان و جاهايى كه بر قرار هستند فرو برد ، پس سرهاى آن كوهها را بسيار بلند نمود و بلندى آنها را به اطراف كشاند ، و آنها را براى زمين ستون قرار داد ، و در آن فرو برد به قسمى كه ميخهاى زمين گرديدند ، پس زمين متحرّك ساكن شد از اينكه اهل خود را بجنباند ، يا با بارش ( در آب ) فرو رود ، يا از جائى به جائى برود ، 6 پس منزهّ است خداوند توانائى كه زمين را بعد از موج زدن آبهاى آن نگاه‌داشت ، و آن را پس از رطوبت و ترى اطرافش خشك گردانيد ، و براى آفريدگانش جاى آرامش قرار داد ، و آن را براى ايشان گسترانيد روى درياى ژرف ساكن بى جريان ، و ايستادهء بى حركت ( همهء آن يك باره از جاى خود حركت نمى كند تا زمين را بر پشت خويش بجنباند ) 7 بادهاى سخت آن دريا را زير و رو و اين سو و آن سو مىكند ، و ابرهاى پر باران ( بر اثر باريدن ) آن را به جنبش مى آورد ، و در اين آثار عبرت و پند است براى كسى كه از خداوند متعال مى ترسد ( چون كسى كه نمى ترسد توجّهى به آنها ندارد ) .