خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

659

نهج البلاغة ( فارسى )

197 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است هنگامى كه شنيد گروهى از اصحابش در روزهاى جنگ صفين به لشگر شام دشنام مى دهند : 1 من نمى پسندم كه شما ( بمردم شام ) دشنام دهيد ( اين جمله دلالت ندارد كه دشنام دادن به آنها حرمت داشته باشد چون شكّ نيست كه دشنام به غير مؤمن يعنى كافر و فاسق و دشمن آل محمّد عليهم السّلام جائز است و بيزارى از ايشان واجب ، ولى مقصود از فرمايش امام عليه السّلام اينست كه چون منظور آن حضرت از اين جنگ و زد و خورد بدست آوردن رياست و سلطنت نبوده بلكه براى هدايت و راهنمائى مردم و اعلاء كلمهء اسلام است ، پس دشنام سبب زياد شدن دشمنى و كينه مى گردد ، و آنها هم به نادانى به آن حضرت و لشگرش دشنام خواهند داد ، و دشنام بولى خدا و دشنام به پيغمبر است و دشنام به پيغمبر و دشنام به خدا و موجب دخول آتش است ،