پس رهنمايى و هدايت از بين رفته كورى و گمراهى شيوع داشت ، بر خداوند سبحان عاصى و شيطان را يار بودند ، ايمان ذليل و ستونهاى آن ويران گشته ، آثار و نشانه‌هايش تغيير كرده ، راههاى آن خراب و نابود شده بود ، ( 8 ) مردم پيرو شيطان بوده در راههاى او قدم نهاده بسر چشمه‌هايش وارد مى شدند ( آب گمراهى را مى آشاميدند يعنى دستور او را مى پذيرفتند ، پس قوّت گرفت و ) بكمك ايشان حيله‌هاى او به كار افتاد و بيرق كفر و ضلالتش افراشته گرديد ، ( 9 ) در فتنه‌هايى كه مردم را پايمال و لگد كوب كرد ( چنان كه چهار پايان هر چه زير پايشان قرار گيرد پايمال ميكنند ) و همگى در آن سرگردان و حيران و نادان و گرفتار بودند ، ( 10 ) در بهترين محلّ دنيا ( مكهّء معظمّه ) و ميان بدترين همسايه‌ها ( اهل مكهّ ) كه خواب آنان بى خوابى و سرمهء چشمشان گريه بود ( بطورى در فتنه و انقلاب و خونريزى و گرفتارى واقع شده بودند كه آنى استراحت نداشتند ) در سرزمينى كه دهان داناى آن بسته و ذليل ، و نادانش افسار گسيخته و ارجمند بود . و قسمتى دوم از اين خطبه است در بارهء كمال آل پيغمبر ( ائمه اثنى عشر ) عليهم السلام مى فرمايد : ( 11 ) آل پيغمبر اكرم نگهدارندهء راز نهان و پناه فرمان آن حضرت مى باشند ( به آنچه آن بزرگوار از جانب حقّ تعالى امر فرموده قيام نمودند ) و خزينهء دانش آن وجود محترم هستند ( آنچه را كه او مى دانسته اينان نيز مى دانند ) و مرجع حكمتهاى آن جناب ( تا مردم به آنان رجوع كرده آنچه را نمى دانند بپرسند ) و حافظ كتابهايش ( قرآن و سنّتش ) مى باشند ، و مانند كوههايى هستند براى دينش ( تا از بادهاى مخالف و تخريب دشمنان متزلزل نگردد و بسبب ايشان باقى و برقرار بماند ) ( 12 ) حضرت رسول اكرم بكمك آنان پشتش را